@970678

Fabrika çarklarının arasında, tarlanın kavurucu sıcağında, şantiyenin tozunda biriken o kutsal nemdir. ​Dünyanın tüm parfümlerinden daha ağır, vitrinlerde satılan tüm madalyalardan daha değerlidir. Emeğin, helal lokmanın ve namusun kokusudur. Akşam eve dönerken bedenen yorulmuş ama vicdanen dimdik uyuyabilmenin huzurudur. ​Bu memleketi ayakta tutan süslü plazaların yapay dünyası değil; sabahın köründe o nasırlı elleriyle rızkının peşine düşen, tezgahının başında memleket için üreten fedakar işçinin, emekçinin ta kendisidir. Sahada, atölyede, toprakta dökülen her damla alın teri, bu ülkenin harcıdır, çimentosudur. ​Hakkı ödenemez, yeri doldurulamaz.

Bu çağın unuttuğu, vitrinlerin arkasına sakladığı, parayla satın alınamayan o en büyük lüks. ​Sosyal medyanın yapay filtrelerinde, sahte maskelerinde ve "beğeni" tüccarlığında kaybedilen o eski, saf insanlık meziyetidir. Gözün içine bakarak konuşmaktır. Sözünün arkasında dağ gibi, söz verdiğin insanın yanında kale gibi durabilmektir. ​Unvana, makama, cebe bakarak değil; insanı sadece insan olduğu için, kalbiyle ve ruhuyla sevebilme sanatıdır. İçin neyse dışının da o olması, eğilip bükülmeden, maskesiz ve hesapsız yaşayabilmektir. ​Etrafımızı saran bunca sahteliğin, bunca yapaylığın arasında; insanın insana sunabileceği en nadide mücevher, en şifalı ilaçtır.

Ne unutturulacak bir geçmiş, ne de vazgeçilecek bir gelecektir. Çağlar kapayıp çağlar açan bir iradenin, genlerimize işlenmiş asil kodudur. Modası geçmeyen, üstü örtülemeyen, her düştüğünde daha gür ayağa kalkan o büyük cevherdir. Göktürk’ten Cumhuriyet’e uzanan bu çizgi, sadece bir aidiyet değil; vicdanın, adaletin ve dik duruşun yeryüzündeki adıdır.