#1
Bu çağın unuttuğu, vitrinlerin arkasına sakladığı, parayla satın alınamayan o en büyük lüks.
Sosyal medyanın yapay filtrelerinde, sahte maskelerinde ve "beğeni" tüccarlığında kaybedilen o eski, saf insanlık meziyetidir. Gözün içine bakarak konuşmaktır. Sözünün arkasında dağ gibi, söz verdiğin insanın yanında kale gibi durabilmektir.
Unvana, makama, cebe bakarak değil; insanı sadece insan olduğu için, kalbiyle ve ruhuyla sevebilme sanatıdır. İçin neyse dışının da o olması, eğilip bükülmeden, maskesiz ve hesapsız yaşayabilmektir.
Etrafımızı saran bunca sahteliğin, bunca yapaylığın arasında; insanın insana sunabileceği en nadide mücevher, en şifalı ilaçtır.