yaş ilerledikçe fark edilen şey

İnsan büyüdükçe hayatın sandığı kadar uzun olmadığını, herkesin söylediği kadar önemli olmadığını ve çoğu kavganın gerçekten değmeyeceğini fark ediyor. Gençken her şeyi yetiştirmek, herkese kendini kanıtlamak, yanlış anlaşılmamak ve bütün kapıları açık tutmak istiyorsun. Yaş ilerledikçe bazı insanların seni zaten anlamayacağını, bazı kapıların da açılmasa daha iyi olduğunu görüyorsun. En çok da sağlığın, huzurun ve yanında gerçekten rahat hissedebildiğin birkaç insanın değerini anlıyorsun. Kalabalık arkadaş çevresi, gösterişli başarılar ve başkalarının onayı eskisi kadar büyülü görünmüyor. İnsan sayısı azalıyor ama ilişkilerin ağırlığı artıyor. Bir de anne babanın yaşlandığını, çocukluğunun geri gelmeyeceğini ve ertelediğin şeylerin sonsuza kadar beklemeyeceğini fark ediyorsun. Hayatın en sert tarafı da burada başlıyor: bazı şeylerin telafisi yok. Yaş ilerledikçe insan daha çok şey öğrenmiyor; aslında neyin gereksiz olduğunu ayıklamayı öğreniyor. Geride kalan da çoğu zaman para, gösteriş ve kalabalık değil; sağlık, zaman ve huzur oluyor.