yapay zeka bağımlılığını fark etmek

Bugün yapay zekaya bir soru sordum. Sistem sürekli “tekrar deneniyor” uyarısı verdi; yaklaşık bir saat boyunca ne ChatGPT’den ne de Gemini’dan cevap alabildim. Beni rahatsız eden şey sorunun cevapsız kalması değil, cevap verecek aracın bir anda yok olmasıydı. Merak ettiğimiz her şeyi saniyeler içinde sorup öğrenmeye o kadar alıştık ki araştırmanın, beklemenin ve kendi başımıza sonuca ulaşmanın nasıl bir şey olduğunu unutmaya başladık. Eskiden bilgiye ulaşmak için kitap karıştırır, bilen birini arar, farklı kaynakları karşılaştırırdık. Şimdi birkaç saniyelik gecikmede bile sabırsızlanıyoruz. Yapay zeka bir gün tamamen ortadan kalksa bilgi de ortadan kalkmaz. Kitaplar, uzmanlar, arama motorları ve deneyerek öğrenme yolu yine durur. Asıl sorun, bizim bu yollara yeniden dönebilecek sabrı ve öğrenme azmini kaybetmiş olmamızdır. Bugün fark ettim ki yapay zekayı yalnızca bir araç olarak kullanmıyormuşum; merak etme, araştırma ve sabretme işini de yavaş yavaş ona devretmişim. Korkutucu olan yapay zekanın bir gün gitmesi değil, o gittiğinde kendi başımıza ne kadar çaresiz kalabileceğimizdir.