#1
türk edebiyatı, destanlardan divan şiirine, halk hikâyelerinden romanlara, toplumcu gerçekçilikten modern bireyin iç sıkıntısına kadar uzanan büyük bir dil hafızasıdır. bir ucunda Dede Korkut, Yunus Emre, Fuzuli, Karacaoğlan vardır; diğer ucunda Sabahattin Ali, Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Oğuz Atay, Nazım Hikmet ve daha niceleri.
türk edebiyatını özel yapan şey, sadece güzel cümleler kurması değil; bu topraklarda insanın neye güldüğünü, neye sustuğunu, neye isyan ettiğini ve neye boyun eğdiğini kayda geçirmesidir. bazen köyde yoksul bir çocuk olur, bazen şehirde tutunamayan bir adam, bazen aşkından yanan bir divan şairi, bazen de memleket derdini şiire saklayan biri.
kısaca türk edebiyatı, bu ülkenin konuşamadığı şeyleri bazen romanla, bazen şiirle, bazen de tek bir cümleyle söyleme biçimidir.
(bkz: divan edebiyatı)
(bkz: halk edebiyatı)
(bkz: toplumcu gerçekçilik)
(bkz: oğuz atay)
(bkz: yaşar kemal)