imposter sendromu

İmposter sendromu, kişinin elde ettiği başarıları hak etmediğini düşünmesi ve bir gün "aslında yetersiz olduğunun anlaşılacağı" korkusunu yaşamasıdır. Tıbbi bir hastalık değil, psikolojik bir durum olarak kabul edilir. Bu sendromu yaşayan kişiler başarılı olmalarına rağmen bunu şansa bağlayabilir ve sürekli kendilerini yetersiz hissedebilirler. Özellikle akademik ve iş hayatında sık görülür. Bazen insanın en sert eleştirmeni yine kendisi oluyor. İmposter sendromu da tam olarak bunu gösteriyor; başarıya rağmen insanın kendi değerine inanmakta zorlanması.

bu durumun tam tersi için psikolojide (bkz: dunning kruger sendromu) denilen muazzam bir kavram vardır ki sokak dilindeki karşılığı bildiğin cahil cesaretidir. donanımlı, işinin ehli ve başarılı insanlar 'acaba bir yerde hata yapıyor muyum, yetersiz miyim' diye kendi kendini yerken; hiçbir yetkinliği ve bilgisi olmayan tiplerin kendi cehaletlerini fark edecek bilişsel kapasiteden bile yoksun olmaları durumudur. nitelikli insan jüri karşısında veya iş hayatında ecel terleri dökerken, bu içi boş özgüven patlaması yaşayan arkadaşlar her konunun uzmanıymış gibi en ön safta masaya vururlar. insanın en sert eleştirmeninin kendisi olması ne kadar acıysa, cehaletin bu kadar ödüllendirildiği bir dünyada imposter sendromuyla boğuşmak da o kadar büyük bir haksızlıktır.