#1
Asperger sendromu, sosyal iletişimde farklılıklar, sınırlı veya yoğun ilgi alanları, tekrarlayan davranışlar ve değişikliklere uyum sağlamakta zorlanma gibi özelliklerle tanımlanan nörogelişimsel bir durumdur.
Asperger adı günümüzde ayrı bir resmî tanı olarak kullanılmamaktadır. Daha önce Asperger tanısı alan kişiler, güncel tanı sistemlerinde otizm spektrum bozukluğu kapsamında değerlendirilmektedir. Bunun nedeni, otizmin kesin çizgilerle ayrılan türlerden çok kişiden kişiye değişen geniş bir spektrum olduğunun kabul edilmesidir.
Asperger özellikleri bulunan kişiler konuşmaya zamanında başlayabilir ve ortalama ya da ortalamanın üzerinde bilişsel becerilere sahip olabilir. Buna karşılık beden dilini, imaları, şakaları ve sosyal kuralları anlamakta zorlanabilir; belirli konulara yoğun ilgi duyabilir veya ses, ışık, koku ve dokunmaya karşı hassasiyet yaşayabilir.
Bu kişilerin duygusuz olduğu düşüncesi doğru değildir. Sorun çoğu zaman duygunun bulunmaması değil, duyguyu ifade etme ve karşı tarafın sosyal işaretlerini yorumlama biçiminin farklı olmasıdır. Her otistik bireyin özellikleri, güçlü yönleri ve destek ihtiyacı aynı değildir.
Tanı kan testi veya beyin görüntülemesiyle konulmaz. Kişinin çocukluktan itibaren gelişim öyküsü, davranışları, sosyal iletişimi ve günlük yaşamda yaşadığı güçlükler uzmanlar tarafından birlikte değerlendirilir.
Kısacası Asperger sendromu, artık otizm spektrumu içinde ele alınan eski bir tanı adıdır. Bir eksiklik listesi olmaktan çok, kişinin dünyayı algılama ve insanlarla iletişim kurma biçimindeki nörogelişimsel farklılığı anlatır.