akaki akakiyeviç

palto hikayesinin baş karakteri memur olan akakiyeviç bütün ömrünü devlet dairesi ve ev arasında geçiriyor bir gün bu rutini sekteye uğratan bir olay yaşıyor ve tabii kaldıramıyor. hikayeyi lisede okuduğumda akakiyeviç'e acımış, yazık ne de boş yaşamış ve hiç olmuş diye iç geçirmiştim. geçen hafta tekrar okuduğumda artık kendime iç geçirmem gerektiğini fark ettim, yadırgamadım onu. meursault'nun hayat tanımı kalıyor geriye hayat ne ondan vazgeçecek kadar ne de çaba gösterecek kadar önemli değil, öyle mi?