YokArtıkk

Küçüklükten beri babamla ayrı yaşamama rağmen içime oturan bir durum. Hiç aynı evde yaşadığımı hatırlamıyorum. Onunla hiç anım yok. Vefatından iki ay falan önce bana geldi ve bir aya yakın kaldı gittikten bir ay sonra da vefat haberi geldi. Çok tuhaf bir hismiş. Kendisi hayattayken öldüğünde bu kadar etkileneceğimi düşünmezdim.

Bana göre belirli yaştan sonra daha zor gelen bir durumdur. Her ne kadar yalnız olmaz diye düşünsem de korkularım daha ağır basıyor mesela. Çünkü belirli alışkanlıkların ve sorumlulukların var üstüne başka bir insanla hayat birleştirip sorumlulukların, alışkanlıkların değişmesi gözümü korkutuyor. Yada ben abartıyorum :)

X'ten görüp geldik bakalım nasıl olacak. Hayırlı olsun diyelim. Yerimizi alalım