Piyade

Bunların en büyük alametifarikası, asla masalarında otururken bulunamamalarıdır. ne zaman baksanız ya mutfak alanında birileriyle "networking" adı altında dedikodu yapıyordur ya da başka departmandaki birinin masasına tünemiş, "ya kanka o projeyi öyle yapmasak mı" diye hiç anlamadığı işlere akıl veriyordur.

Marketten çıkmışsınızdır, elleriniz dolu bir şekilde eve doğru yürürken tam caddenin ortasında poşetin o hain çıtırtıyla yırtılması ve içindeki her şeyin yola saçılması durumu. Hele ki o sırada yuvarlanan bir domatesin ya da konserve kutusunun arkasından bakarken yoldan geçen insanlarla göz göze gelmek... Dünyanın en küçük ama insanın modunu anında sıfırlayan en etkili dramlarından biridir.

Rüyaların aslında başka boyutlardaki anılarımız olması (NOT:DELİ DEĞİLİM) her gece gözümüzü kapattığımızda gördüğümüz o absürt, zamansız ve mekansız senaryoların aslında beynimizin uydurduğu hikayeler değil, ruhumuzun diğer boyutlarda eşzamanlı olarak yaşadığı gerçek deneyimler olduğu teorisi. uyanınca her şeyi unutmamızın sebebi de boyut kapılarındaki o katı vize prosedürleridir.

Dondurma kabından yaprak sarma çıkması türk aile yapısının ve mutfak kültürünün en büyük kuantum paradokslarından biridir. canınız çılgınlar gibi çikolatalı dondurma çekerek buzluğu açarsınız, o meşhur markanın kabını heyecanla açtığınızda karşınızda anne eli değmiş, zeytinyağlı, buz tutmuş sarmaları bulursunuz. hayal kırıklığı ile sevinç arasında bırakır.

günümüz ekonomik şartlarında mucizelere, şansa veya çok ciddi bir finansal stratejiye dayanan eylem. hele ki 65 metrekarelik sosyal konut projelerinin peşinatları ve ödeme planları arasında excel tablolarıyla kayboluyorsanız, bu şehirde yaşamanın bedelini nakden ve ruhen ödediğinizin kanıtıdır.

Marmarayda apır sapır olan anılarınızı doluşturun da şuraya azcık vakit geçirelim.