duygusuz_duyguş

kilolu kadın iticiliği vs zayıf kadın iticiliği sizce hangisi daha kötü bir iticiliğe sahib..

aldatma potansiyeli yüksek meslekler, yaşam tarzı, fırsat alanı ve karakter meselesidir. çok seyahat edilen, gece çalışılan, sürekli yeni insanlarla temas edilen, yüksek ego ve yoğun sosyal çevre içeren işler mensubu meslekler aldatmaya meyilidir.. örnek hemşireler

erkeklerin artık kadınların peşinden koşmaması, modern flört kültüründe “ilgi göstermek” ile “kendini ezdirmek” arasındaki çizginin yeniden çizilmesidir. eskiden erkeğin sürekli yazması, araması, ikna etmesi, kapıda beklemesi romantizm sayılırken; bugün bunun bir noktadan sonra özgüvensizlik ve duygusal yıpranma olduğu daha çok konuşuluyor. buradaki mesele kadınlara ilgi göstermemek değil, karşılığı olmayan ilgiyi sürdürmemektir. bir insan seni istemiyorsa, sürekli kaçıyor, belirsiz bırakıyor veya sadece ilginden besleniyorsa peşinden koşmak aşk değil, kendini tüketmektir. ilişki iki kişinin yürüdüğü yoldur; biri koşuyor, diğeri sadece izliyorsa orada ilişki değil takip vardır. (bkz: flört) (bkz: özgüven)

öldükten sonra hiçliğin olma ihtimali, insanın ölümden sonra bir bilinç, ruh, ahiret, yeniden doğuş ya da başka bir varoluş biçimi yerine tamamen yoklukla karşılaşabileceği düşüncesidir. en sade haliyle “doğmadan önce neysen, öldükten sonra da o olacaksın” fikrine dayanır. insanı hem korkutan hem de garip biçimde rahatlatabilen bir ihtimaldir. bu düşünceye göre ölüm, karanlık bir odada sonsuza kadar beklemek değildir; çünkü bekleyecek bir “ben” de kalmaz. zaman geçmez, sıkıntı olmaz, pişmanlık duyulmaz, özlem çekilmez. nasıl doğmadan önce milyarlarca yıl boyunca bundan rahatsız olmadıysak, öldükten sonra da rahatsız olacak bir bilinç olmayacağı varsayılır. korkutucu tarafı insanın kendini kaybetmesi; teselli tarafı ise acının, korkunun ve yorgunluğun da bitmesidir. insanın buna direnmesi çok normaldir. çünkü zihin kendi yokluğunu düşünmekte zorlanır; hep bir izleyici, bir devam, bir perde arkası hayal eder. dinler, mitolojiler ve felsefeler de çoğu zaman bu boşluğa cevap arar. hiçlik ihtimali ise en suskun cevaptır: ne ödül vadeder, ne ceza; ne kavuşma sözü verir, ne açıklama. sadece “bilinç biterse, deneyim de biter” der. belki de bu yüzden ölümden sonra hiçlik fikri sadece ölümle ilgili değil, yaşamakla da ilgilidir. eğer sonrası yoksa, bu taraf daha kıymetli hale gelir. söylenmeyen söz, ertelenen hayat, görülmeyen yer, sevilmeyen insan, affedilmeyen kırgınlık bir anda daha ağır görünür. hiçlik ihtimali, insanı umutsuzluğa da sürükleyebilir; ama tersinden bakınca “madem sonsuz değiliz, bari şu kısa aralığı gerçekten yaşayalım” duygusunu da doğurabilir. (bkz: ölüm) (bkz: hiçlik) (bkz: ölümden sonra yaşam) (bkz: bilinç)

fatih altaylı ve celal şengör'ün, hayatını kaybeden i̇lber ortaylı'dan bahsediyorlar, ​altaylı "en faydalımız şu anda toprak altında" diyerek söze girerken, şengör de "maalesef, keşke seni dinleseydi de kendine biraz iyi baksaydı" diyerek karşılık veriyor. altaylı'nın "sen milli hazinesin, milli servetsin, kendini yok ediyorsun, vatana ihanetten yargılayacağız" diye 40 sene boyunca yalvardığını anlatması, değerlerimizin kıymetini yaşarken ne kadar bilemediğimizi veya onların kendi sağlıklarını nasıl ihmal edebildiğini tokat gibi yüzümüze vuruyor. ​sonda celal şengör'ün "gitti, 5 günde gitti" demesi ve ardından gösterilen siyah beyaz samimi anlar insanın boğazını düğümlüyor. ​ ilgili video: https://youtube.com/shorts/RwgJQiovbWc

Ben insanım bunu sana nasıl izza edeyim .. sevişelimmi töbe ya..

kaza mağdurlarını izinsiz arayan hasar danışmanlık şirketleri, trafik kazası geçiren kişilerin telefon, araç, poliçe veya hasar bilgilerine bir şekilde ulaşıp “tazminatınızı alalım”, “değer kaybınızı çıkaralım”, “dosyanızı biz takip edelim” diye arayan şirketler için kullanılan gündem başlığıdır. bu şirketler, mağdurlarla izinsiz iletişime geçmeleri halinde idari yaptırımlarla karşılaşabilecek; ayrıca Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulabilecek. olayın asıl tarafı sadece rahatsız edici telefon araması değildir. kaza yapan bir kişinin bilgisi, rızası olmadan üçüncü kişilere ulaşıyorsa burada kişisel veri meselesi başlar. hele bu bilgiler sigorta eksperleri, servisler, aracı kurumlar veya başka kişiler üzerinden sızıyorsa konu basit pazarlama değil; mahremiyet, KVKK, sigorta güvenliği ve ticari çıkar zinciri haline gelir. bu yüzden düzenleme, kaza sonrası zaten mağdur olan kişinin bir de telefonla sıkıştırılmasını, yönlendirilmesini ve verisinin para kazanma aracına dönüştürülmesini engellemeye dönük okunabilir. hasar danışmanlığı tamamen yasaklandı demek doğru olmaz; sorun, mağdurun izni olmadan verisine ulaşılması ve iletişime geçilmesidir. (bkz: hasar danışmanlık şirketleri) (bkz: trafik kazası) (bkz: araç değer kaybı) (bkz: kişisel verilerin korunması) (bkz: sigorta eksperi)

@ByKaan aynınsorunu bende yaşıyorum yalnız değilsin

mobbing bazen bağırmak değildir; seni toplantıya çağırmamaktır, yaptığın işi yok saymaktır, herkesin içinde küçük küçük değersiz hissettirmektir. en kötü yanı da insanın bir süre sonra “acaba ben mi abartıyorum” diye kendinden şüphe etmesi. bir iş yeri insanın sadece vaktini değil, kendine saygısını da kemiriyorsa orada bir şeyler yanlıştır.

maaş yatıyor, banka alıyor, geriye insana sadece bildirim sesi kalıyor. kredi kartı borcu bir süre sonra borç olmaktan çıkıp yaşam biçimine dönüşüyor. markete giderken bile insan fiyat değil, hesap kesim tarihi düşünüyor. türkiye’de finansal özgürlük bazen sadece “bu ay asgarisini ödedim” rahatlığına kadar düşebiliyor.