Türkiyede fazin % 45 olması

faizin yüzde 45 olması sadece kredi çekmenin pahalılaşması demek değil. ev almak hayal, araba almak kumar, iş kurmak cesaret testi, borç çevirmek ise ayrı bir psikolojik savaş haline gelir. çünkü para artık yatırımın değil, beklemenin ve korunmanın aracına dönüşür. normal bir ekonomide faiz, frene basmak için kullanılır. bizde ise bazen frene basıyorsun, araba hâlâ yokuş aşağı gidiyor gibi oluyor. enflasyonu düşürmek için faiz yükseliyor ama vatandaşın markette gördüğü fiyat, kirada duyduğu rakam, kredi kartı ekstresinde yaşadığı çarpıntı kolay kolay düşmüyor. en acı tarafı da şu: yüksek faiz zengini daha temkinli, fakiri daha çaresiz yapıyor. parası olan mevduata koyup bekliyor; parası olmayan kredi kartı, ihtiyaç kredisi ve taksit arasında nefes almaya çalışıyor. yüzde 45 faiz bir oran değil, ülkenin “bugünü kurtarırken yarını ipotek etme” halidir.