Aynı anda hem herkesten kaçmak isteyip hem de bildirim panelinde tek bir kırmızı nokta göremeyince varoluşsal sancılar çekme durumudur. kalabalıklardan nefret ettiğini söyleyen adamın, kahve dükkanında kulaklığını takıp "beni birileri izlesin ama kimse benimle konuşmasın" aurası yayması tam olarak bu çağa aittir. yalnızlığı kutsuyoruz çünkü biriyle gerçekten bağ kurmanın getirdiği o mesai, modern insanın tahammül sınırlarının çok ötesinde.
Hem yalnız kalmak istiyoruz hem de ilgi çekmek istiyoruz büyük bir açmaz
Bunları sürekli istenecek şeylermiş gibi kalıplaştırmasak daha mantıklı aslında. İnsanın yalnız kalmak istediği dönemler de olur, birliktelik istediği de. Bazen insan istediği gibi birileri etrafında olmadığı için yalnızlığı tercih eder, oysa dışarıdaki sosyallikten bu yüzden kaçınmaz. Ya o ya da bu demenin bir anlamı yok. Bunlar çoğunlukla duygusal kararlar ve duygular yediğiniz şeye göre bile değişebilir. Kasmamak ve gelişine yaşamak lazımdır bana göre