#1
küçümseme, bir kişiyi, düşünceyi, emeği ya da durumu olduğundan daha değersiz görme ve bunu tavırla, sözle veya bakışla belli etme halidir. bazen açıkça “sen ne anlarsın” diye çıkar, bazen de daha sinsi şekilde gülümseme, göz devirme, lafı yarıda kesme ya da başarıyı hafife alma olarak görünür.
küçümsemenin en rahatsız edici tarafı, karşı tarafın sadece fikrine değil varlığına da üstten bakmasıdır. alayla birleşirse kırıcı olur, sarkazmla birleşirse zehirli hale gelir. özellikle ailede, ilişkide, okulda ve iş yerinde sürekli tekrarlandığında insanın özgüvenini kemiren sessiz bir baskıya dönüşebilir.
kısaca küçümseme, “ben senden üstünüm” cümlesini bazen tek kelime etmeden kurabilme sanatıdır; ama sanat değil, çoğu zaman karakter problemidir. (bkz: ironi) (bkz: alay) (bkz: laf sokmak) (bkz: kara mizah)