#1
ironi, söylenen şey ile kastedilen şey arasında bilinçli bir terslik kurarak anlam üretme biçimidir. kişi çoğu zaman tam tersini söyleyerek asıl düşüncesini belli eder. “çok iyi oldu gerçekten” cümlesi, ortada berbat bir durum varken söylendiğinde ironiye dönüşür. yani ironi, düz anlamla değil, altındaki ince çelişkiyle çalışır.
iyi ironi zekâ ister; çünkü hem söyleyenin niyetini hem de dinleyenin sezgisini aynı anda kullanır. kötü yapıldığında ise sadece anlaşılmayan laf gibi kalır. özellikle mizah, edebiyat, siyaset ve gündelik tartışmalarda sık görülür. bazen lafı yumuşatır, bazen tam tersine daha keskin hale getirir.
(bkz: alay)
(bkz: sarkazm)
(bkz: mizah)
(bkz: kara mizah)