#1
hiçbir şey hissetmemek, bazen huzur değil, fazla yorulmuş bir ruhun sigortaları indirmesidir. ne sevinç tam gelir ne üzüntü; insan kendi hayatının içinde misafir gibi dolaşır. dışarıdan sakin görünür ama içeride aslında büyük bir boşluk vardır. en zoru da bunu anlatırken “iyiyim” demek zorunda kalmaktır.
(bkz: duygusal uyuşma)