#1
İlişkilerin sevgi kadar maaş, ev, araba ve yaşam standardı üzerinden değerlendirildiği dönemdir. Ekonomik şartlar ağırlaştıkça insanlar yalnızca eş değil, aynı zamanda maddi güvence aramaya başladı.
Para elbette ilişkiyi doğrudan etkiler ancak kişinin karakterinden önce gelirini ölçmek ilişkiyi ortaklıktan çıkarıp alışverişe dönüştürür. Bir taraf sürekli imkan sunmak, diğer taraf da güzellik, ilgi veya statü göstermek zorunda kalır.
Bu düzende “beni seviyor mu?” sorusunun yerini “bana nasıl bir hayat sunabilir?” sorusu alır. Para bittiğinde ilişki de bitiyorsa ortada aşk değil, karşılıklı çıkar sözleşmesi vardır.