#1
eğitim sistemi, her neslin “bizim zamanımızda daha zordu” dediği ama hiçbir neslin tam olarak memnun kalmadığı büyük memleket meselesidir. kağıt üstünde çocuğu hayata hazırlaması gerekir; pratikte çoğu zaman sınava, ezbere, not kaygısına ve aile beklentisine hazırlayan dev bir düzene dönüşür.
öğrenci öğrenmekten çok yetişmeye, öğretmen anlatmaktan çok müfredata yetişmeye, veli de çocuğunun insan olmasından çok sınav sonucuna odaklanmaya başlar. sonra herkes yorgun, herkes kaygılı, herkes “bu çocuklar neden mutsuz?” diye sorar. cevabın bir kısmı zaten zil çalınca bile bitmeyen o yarış hissindedir.
eğitim sistemi denince akla sadece okul binası, sıra, tahta ve sınav gelmemeli. mesele, bir ülkenin çocuklarına nasıl düşündüğünü, nasıl soru sorduğunu, nasıl hata yaptığını ve nasıl insan kalacağını öğretip öğretemediğidir.
(bkz: sınav sistemi)
(bkz: ezberci eğitim)
(bkz: öğretmen)
(bkz: öğrenci psikolojisi)
(bkz: hababam sınıfı)