#1
Bazilika, antik roma’da mahkeme, ticaret ve kamu toplantıları için kullanılan büyük, dikdörtgen planlı yapı tipidir. daha sonra erken hristiyanlık döneminde kilise mimarisine uyarlanmış ve önemli ibadet yapılarının temel planlarından biri haline gelmiştir.
bazilika planında genellikle uzun bir ana nef, bunun iki yanında daha dar yan nefler ve yapının sonunda yarım daire biçimli apsis bulunur. ana nef çoğu zaman yan neflerden daha yüksek tutulur ve üst bölümdeki pencerelerle aydınlatılır.
katolik kilisesinde “bazilika” sözcüğü ayrıca papa tarafından özel önem taşıdığı kabul edilen bazı kiliselere verilen onursal unvan olarak da kullanılır.